Ortasından başladığımız filmde, bir çiftin tartışma sahnesine denk geldiğimizi düşünelim. Sahnenin öncesini bilmiyoruz. Ama tartışma ateşli, bunu hissediyoruz. Hatta hangisi haklı gibi görünüyor, bu konuda da bir fikrimiz oluşuyor kısa zamanda. Tabii daha kötüsü bunun bir filmde değil; davet edildiğiniz ortamda, bir arkadaşınızın eşiyle/sevgilisiyle böyle bir tartışma içine girmesi. İnsanın, bağlamını bilmediği gerçek bir tartışmanın […]

Her kitabın yazılış ve yayımlanma hikayesi elbette farklıdır. Yine de oldukça dertli olduğunu düşündüğüm bu süreci kendi gözümden anlatmak istedim. Öncelikle, bu bir yol gösterme/rehberlik etme yazısı falan değil. Monolog bir dertleşme olarak düşünülebilir. Olaya/sürece objektif bakan ve daha öğretici bir yazı olan “O yayınevleri kitabınızı basmayacak çünkü” makalesine göz atmakta da yarar var. Adı

               Dışarıda yazmayı seviyorum. O akşam bir yere gidip yazı yazmaya karar verdiysem sabah işe giderken tabletimi hevesle çantama koyuyorum. Gün boyu onun varlığı, sıkıcı iş gününü biraz daha katlanır kılıyor. Sonuçta çantamda tabletim var. İşten çıkıp bir yere gideceğim, sarı soğuk içkimi yudumlarken önce son yazdıklarıma bir göz gezdirecek, sonra da yazmaya başlayacağım.               

Doğada yaşam zor ve canlılar, insanlar tarafından avlanmasalar da ölüyorlar. Bir yırtıcı tarafından avlanıyorlar, hastalık ve parazitler yüzünden, enfeksiyonlar ya da açlık yüzünden ölüyorlar. Akbaba kültürünün mensuplarına da, söz konusu hayvanlar öldüğünde, çevredeki yırtıcıların ve böceklerin işi bittiğinde artık kimsenin işine yaramayan kemikleri almak ve değerlendirmek düşüyor çoğu kez.